தமிழக முதல்வர் இதிலிருந்தாவது கருத்து சுதந்திரத்தின் மதிப்பை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்
1/17/2013 08:20:00 AM#மாநில முதல்வர்கள் கூட்டத்தில் தமிழக முதல்வரை பேச விடாமல் செய்து மத்தியஅரசு விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள முடியாத கோழை என நிரூபித்து விட்டது,
அதே வேளையில் தமிழக முதல்வர் இதிலிருந்தாவது கருத்து சுதந்திரத்தின் மதிப்பை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்,சட்டசபையில் எதிர்கட்சியினருக்கு பேச உரிய வாய்ப்பு வழங்க வேண்டும்.ஊடகங்களில் பொதுமக்களின் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளும் பக்குவத்தை பெற வேண்டும்.
அதே வேளையில் தமிழக முதல்வர் இதிலிருந்தாவது கருத்து சுதந்திரத்தின் மதிப்பை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்,சட்டசபையில் எதிர்கட்சியினருக்கு பேச உரிய வாய்ப்பு வழங்க வேண்டும்.ஊடகங்களில் பொதுமக்களின் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ளும் பக்குவத்தை பெற வேண்டும்.
எப்ப பார்த்தாலும் ஆளுங்கட்சி மோசம், எதிர்க்கட்சி மோசம்னு விமர்சனம் பண்றதோட நமது சமுதாய கடமையை முடித்துவிடுகிறோம். சமுதாயத்திற்கு நமது பங்களிப்பு என்ன என்று எழுந்த கேள்வியின் விளைவாக "புதியவிடியல் " என்ற அறக்கட்டளையை முறைப்படி அரசிடம் பதிவு செய்திருக்கிறோம் என்பதை மகிழ்ச்சியோடு பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன். கல்வியில் பின்தங்கிய மாணவர்களுக்கு உதவுவதற்கும், தொடர் மரநடு இயக்கங்கள் மூலம் இயற்கையை பாதுகாப்பதற்கும், மறைக்கப்பட்ட, மறக்கப்பட்ட நமது பாரம்பரியத்தின் சிறப்புகளை ஆவணப்படுத்தி நமது மற்றும் எதிர் கால தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்வதற்கும் முயற்சி செய்வதே முக்கிய நோக்கங்களாகும். அனைவருக்கும் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்
வெற்றியாளன் எழுதிய வரலாற்றையே நமக்கும் கற்பித்து வருகின்றனர். எது உண்மை?! யாரறிவார்?!
1/09/2013 06:12:00 PM1915 ஆம் ஆண்டு அமெரிக்காவிற்கும் இங்கிலாந்திற்கும் இடையிலான பயணிகள் கப்பல் லூசிடானா ஜெர்மானிய நீர்மூழ்கிக் கப்பலால் சுட்டு வீழ்த்தப் பட்டது. இதில் கிட்டத்தட்ட 1200 பயணிகள் மாண்டு போயினர். இந்த ஒற்றைக் காரணத்தை மையமாக வைத்து தான், அதுவரை நடுநிலை வகித்த அமெரிக்கா, உலகப் போரில் குதித்தது.
உண்மை என்னவெனில், அந்தக் கப்பல் வேண்டுமென்றே போர் எல்லை என பிரகடனப் படுத்தப் பட்ட கடல் எல்லைக்குள் நுழைந்துள்ளது. மேலும் சர்வதேச விதிகளை மீறி, சக்திவாய்ந்த ராணுவ தளவாடங்களை ஏற்றிக்கொண்டு வந்துள்ளது. இது பின்னாளில் மேற்கொள்ளப் பட்ட கடல் ஆராய்ச்சியிலும் நிரூபணம் ஆகியுள்ளது. மேலும், அமெரிக்காவில் இருந்த ஜேர்மன் தூதரகம் ´´ இந்தக் கப்பலில் பயணம் செய்பவர்கள் உயிருக்கும் உடைமைக்கும் பயனரே பொறுப்பு´´ என முன்கூட்டியே நாளேடுகளில் பகிரங்கமாக விளம்பரமும் செய்துள்ளது. விதிகளின் படி பார்த்தல் ஜெர்மன் மீது தவறில்லை.
அதேபோல் இரண்டாம் உலகப் போரில் அமேரிக்கா பங்கேற்றதற்குக் காரணம் முத்துத் துறைமுகம் தாக்குதல். ஏறத்தாழ 2500 பேர் பலியானார்கள். ஆனால் இந்தத் தாக்குதலை ஜப்பான் செய்யவேண்டிய நிர்பந்ததிற்குத் தள்ளியதே அப்போதைய அமெரிக்க சனாதிபதி ரூஸ்வெல்ட் என்கிறனர். ஜப்பான் மீது பொருளாதாரத் தடை விதித்தார். பல்வேறு ராஜிய உறவுகளை சிக்கலாக்கினார். இந்தோனேசியா, மலாயாவில் ஜப்பானியப் படைகள் முன்னேறிக் கொண்டிருந்த சமயம், ஹவாய் முத்துத் துறைமுகத்தில் ராணுவ தளத்தை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். அமெரிக்க மக்கள் போருக்கு எதிராக நிலைப்பாடு கொண்டிருந்தமையால் , ஜப்பான் தான் முதலில் தாக்குதல் மேற்கொள்ளவேண்டும் என்ற வகையில் நடந்து கொண்டார். ஜப்பான் தாக்கியது , உடனே பெருவாரியான அமெரிக்க மக்கள் போருக்கான ஆதரவை தெரிவித்தனர், அமெரிக்கா போரில் குதித்தது.
இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் பயன்படுத்திய விமானப் படைகளுக்கு எரிவாயு வழங்கியது (விற்றது) அமெரிக்காவின் ஸ்டாண்டர்ட் ஆயில் நிறுவனம். ஏனெனில் அந்த விமானங்களுக்கு ஒருவித காப்புரிமை பெற்ற எரிவாயுதான் பயன்படுத்த வேண்டி இருந்துள்ளது. அந்த படைகள் தான் லண்டன் மீது சராமரி குண்டு மாரி பொழிந்துள்ளன. எத்தகைய முரண்பட்டு?!
இந்த இரண்டு போரிலும் அமெரிக்காவுக்கு கொள்ளை லாபம். போர் என்றாலே பலருக்கும் இன்னல், சிலருக்கு லாபம் தானே. அதிலும் குறிப்பாக அமெரிக்க தொழில் அதிபர்கள் பலருக்கும் லாபம். அன்று நிறுவப்பட்ட சம்பிராஜியம் இன்றைக்கும் உலகை ஆட்டிப் படைக்கிறது. இன்றளவும் அதே அமெரிக்க நிறுவனங்களின் லாப நோக்கிற்காகவே அமெரிக்க அரசின் நடவடிக்கைகள் இருப்பது கண்கூடு.
ஆக வரலாற்றின் போக்கையே தந்திரமாக மடைமாற்றம் செய்துள்ளனர். வெற்றியாளன் எழுதிய வரலாற்றையே நமக்கும் கற்பித்து வருகின்றனர். எது உண்மை?! யாரறிவார்?!
உண்மை என்னவெனில், அந்தக் கப்பல் வேண்டுமென்றே போர் எல்லை என பிரகடனப் படுத்தப் பட்ட கடல் எல்லைக்குள் நுழைந்துள்ளது. மேலும் சர்வதேச விதிகளை மீறி, சக்திவாய்ந்த ராணுவ தளவாடங்களை ஏற்றிக்கொண்டு வந்துள்ளது. இது பின்னாளில் மேற்கொள்ளப் பட்ட கடல் ஆராய்ச்சியிலும் நிரூபணம் ஆகியுள்ளது. மேலும், அமெரிக்காவில் இருந்த ஜேர்மன் தூதரகம் ´´ இந்தக் கப்பலில் பயணம் செய்பவர்கள் உயிருக்கும் உடைமைக்கும் பயனரே பொறுப்பு´´ என முன்கூட்டியே நாளேடுகளில் பகிரங்கமாக விளம்பரமும் செய்துள்ளது. விதிகளின் படி பார்த்தல் ஜெர்மன் மீது தவறில்லை.
அதேபோல் இரண்டாம் உலகப் போரில் அமேரிக்கா பங்கேற்றதற்குக் காரணம் முத்துத் துறைமுகம் தாக்குதல். ஏறத்தாழ 2500 பேர் பலியானார்கள். ஆனால் இந்தத் தாக்குதலை ஜப்பான் செய்யவேண்டிய நிர்பந்ததிற்குத் தள்ளியதே அப்போதைய அமெரிக்க சனாதிபதி ரூஸ்வெல்ட் என்கிறனர். ஜப்பான் மீது பொருளாதாரத் தடை விதித்தார். பல்வேறு ராஜிய உறவுகளை சிக்கலாக்கினார். இந்தோனேசியா, மலாயாவில் ஜப்பானியப் படைகள் முன்னேறிக் கொண்டிருந்த சமயம், ஹவாய் முத்துத் துறைமுகத்தில் ராணுவ தளத்தை வலுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார். அமெரிக்க மக்கள் போருக்கு எதிராக நிலைப்பாடு கொண்டிருந்தமையால் , ஜப்பான் தான் முதலில் தாக்குதல் மேற்கொள்ளவேண்டும் என்ற வகையில் நடந்து கொண்டார். ஜப்பான் தாக்கியது , உடனே பெருவாரியான அமெரிக்க மக்கள் போருக்கான ஆதரவை தெரிவித்தனர், அமெரிக்கா போரில் குதித்தது.
இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் பயன்படுத்திய விமானப் படைகளுக்கு எரிவாயு வழங்கியது (விற்றது) அமெரிக்காவின் ஸ்டாண்டர்ட் ஆயில் நிறுவனம். ஏனெனில் அந்த விமானங்களுக்கு ஒருவித காப்புரிமை பெற்ற எரிவாயுதான் பயன்படுத்த வேண்டி இருந்துள்ளது. அந்த படைகள் தான் லண்டன் மீது சராமரி குண்டு மாரி பொழிந்துள்ளன. எத்தகைய முரண்பட்டு?!
இந்த இரண்டு போரிலும் அமெரிக்காவுக்கு கொள்ளை லாபம். போர் என்றாலே பலருக்கும் இன்னல், சிலருக்கு லாபம் தானே. அதிலும் குறிப்பாக அமெரிக்க தொழில் அதிபர்கள் பலருக்கும் லாபம். அன்று நிறுவப்பட்ட சம்பிராஜியம் இன்றைக்கும் உலகை ஆட்டிப் படைக்கிறது. இன்றளவும் அதே அமெரிக்க நிறுவனங்களின் லாப நோக்கிற்காகவே அமெரிக்க அரசின் நடவடிக்கைகள் இருப்பது கண்கூடு.
ஆக வரலாற்றின் போக்கையே தந்திரமாக மடைமாற்றம் செய்துள்ளனர். வெற்றியாளன் எழுதிய வரலாற்றையே நமக்கும் கற்பித்து வருகின்றனர். எது உண்மை?! யாரறிவார்?!
விவசாயத் தற்கொலையிலிருந்து தப்பிக்க அனுபவ தீர்வு சொல்லும் முன்னோடி சாதனை விவசாயி :
1/09/2013 11:20:00 AMமரம் தங்கசாமி!
( “தங்கசாமிக்கு கிறுக்குப் பிடித்து விட்டது”, “கிறுக்குப் போகிறது பார்” என்று என் காது படவே பேசினார்கள். அப்போது, “யார் கிறுக்கன் என்பதை காலம் தீர்மானிக்கும்” என்று மட்டும் அவர்களுக்குப் பதில் சொன்னேன். இப்போது அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், “உங்களைக் கிறுக்கன் என்று சொல்லி, கடைசியில் நாங்கள்தான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லுவதுடன், என்னைப் பின்பற்றவும் செய்கிறார்கள். )
( நம்மாழ்வார் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்தித்தேன். அவரைச் சந்தித்தது என் வாழ்வின் இரண்டாவது திருப்புமுனை. அன்றே அவரை என் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டேன். )
உங்களை ஒரு மா மரக் கன்றை நட்டு வளர்க்கச் சொன்னால் என்ன செய்வீர்கள்? நீங்கள் எப்படியோ தெரியாது; பெரும்பாலானவர்களின் சிந்தனை, “இந்த கன்னு எப்போது வளர்ந்து, எப்போது மரமாகி, எப்போது காய்த்து, எப்போது பழம் சாப்பிடுவது? அதற்குள் நம் காலமே முடிந்துவிடும்” என்றுதான் போகும். ஆனால், தனக்கு மாம்பழம் கிடைக்குமா என எதிர்பார்க்காமல், தொடர்ந்து மா மரங்களை நடுபவர்களால்தான் இந்த உலகம் உயிர் வாழ்ந்த
ுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது காலம் உணர்த்தும் உண்மை. அப்படிப்பட்ட நல்ல உள்ளம் படைத்த மனிதர்களுள் ஒருவர், மரம் தங்கசாமி!
தனது பெயருடன் மரத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கும் தங்கசாமி, காடு வளர்ப்பில் உலகுக்கே இன்று ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்கிறார். உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் வேளாண் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்கசாமியின் தோட்டத்துக்கு வந்து பார்வையிடுகிறார்கள். தனி மனிதனாக அவர் செய்திருக்கும் சாதனைகள் பற்றி புத்தகம் எழுதுகிறார்கள். பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருக்கும் தங்கசாமியின் அனுபவங்கள், வேளாண் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு பாடமாக இருக்கின்றன. புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் கொத்த மங்கலத்துக்கு அருகே சேந்தன்குடி என்னும் கிராமத்தில், இருபத்தைந்து ஏக்கர் பரப்பளவில் அடர்ந்த காடு போல் இருக்கும் அவரது தோட்டத்துக்கு மாணவர்கள் பயிற்சிக்காக வருகிறார்கள். மரம் வளர்க்கும் தங்கசாமியின் பணி மற்றும் மக்களிடையே மரம் வளர்ப்பு பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் அவரது சேவை ஆகியவற்றைப் பாராட்டி ஜனாதிபதி விருது தங்கசாமிக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இன்று பலராலும் மலைப்பாக பார்க்கப்படும், கோடிகளுக்கு அதிபதியாக இருக்கும் மரம் தங்கசாமி, ஒரு காலத்தில் கடன்காரராகி, கடனை அடைக்க சொத்தை விற்றுவிட்டு எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குப் போகலாமா என யோசித்துக் கொண்டிருந்தவர் என்பதுதான் உண்மை. அவர் வெற்றி பெற்றது எப்படி? அவரது கதையை அவரே சொல்கிறார்...
“எந்தக் கெட்டப்பழக்கமும் இல்லாத, உழைப்பில் நம்பிக்கை உள்ள விவசாயி நான். எனக்கு இரண்டு மனைவிகள், இரண்டு குழந்தைகள். எங்கள் குடும்பத்தார் அனைவரும் தினமும் பத்து முதல் பதினைந்து மணி நேரம் உழைத்தோம். ஆனாலும் நான் கடன்காரனானேன். 1975இல் வந்த கடுமையான வறட்சியின் போது, உற்பத்தி செய்த எந்த விவசாயப் பொருளுக்கும் கட்டுப்படியாகிற விலை இல்லை. இதனால் சாகுபடி செலவைக்கூட திரும்பி எடுக்கமுடியாத நிலை. விஞ்ஞான முறைப்படி விவசாயம் செய்ததால், ரசாயண உரங்களுக்குச் செய்த செலவே என்னைப் பெரிய கடன்காரனாக ஆக்கிவிட்டது. என்ன செய்வது என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். சொத்தை எல்லாம் விற்று கடன்களை அடைத்துவிட்டு, எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குச் சேர்ந்து குடும்பத்தையாவது காப்பாற்றுவோம் என்று தோன்றியது. வேறு வழி இல்லை.
அப்போது பேராசிரியர் சீனிவாசன், 'மரப்பயிரும் பணப்பயிரே' என்னும் தலைப்பில் அகில இந்திய வானொலியில் பேசியதைக் கேட்டேன். அதுதான் என் வாழ்வின் திருப்புமுனை. அன்றே நான் செய்துவந்த விவசாய முறைகள் அனைத்தையும் மூட்டைக் கட்டி வைத்துவிட்டு, மரம் வளர்ப்பது என்று முடிவு செய்தேன். அப்போது எனக்கு நாற்பத்தைந்து வயது. நூறு தேக்கு மரங்களை நட்டேன். இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு, ஒவ்வொன்றாக அவற்றை வெட்டி விற்று வயதான காலத்தை ஓட்டுவதுதான் அப்போதைய என் திட்டம். ஆனால், ஒரு வருடத்திலேயே இருபது அடி உயரம் அவைகள் வளர்ந்தன. அது தந்த உற்சாகத்தில் நூறு மாங்கன்றுகளை நட்டேன். அப்புறம் அது அப்படியே நூறு முந்திரி, நூறு புளி என்று வளர்ந்துக் கொண்டே போனது.
மர வகைகளைத் தேடி பயணம் செய்த போது நம்மாழ்வார் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்தித்தேன். அவரைச் சந்தித்தது என் வாழ்வின் இரண்டாவது திருப்புமுனை. அன்றே அவரை என் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டேன். தேசிய நிகழ்ச்சிகள், தேர்தல், தலைவர்களின் பிறந்த தினம் உட்பட எல்லா விஷேச நாட்களிலும் மரங்கள் நடுவேன். வீரப்பன் சுடப்பட்ட அன்று ஒரு சந்தன மரத்தை எங்கள் தோட்டத்தில் நட்டேன். எனக்கு மரம் நட ஒரு காரணம் தேவைப்படுகிறது. அதற்கு நான் சம்பவங்களையும் பண்டிகைகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன். அவ்வளவுதான். இப்போது என் தோட்டத்தில் நூற்றி தொன்னூறு சாதிகளைச் சேர்ந்த ஐயாயிரம் மரங்கள் இருக்கின்றன.
ஏன் ஒரே வகை மரங்களை வைக்காமல் பல்வேறு மரங்களை கலந்து நடுகிறேன் என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழலாம். ஒரு மரம் பூமியிலிருந்து ஒரு சத்தை எடுத்து, இன்னொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இந்த மரம் கொடுக்கும் சத்தை உண்டு செழிக்கும் இன்னொரு மரம் வேறொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இப்படியே இந்த சங்கிலி பலவேறு ஜாதி மரங்களுக்கும் தொடரும். காடு செழித்திருப்பதன் தத்துவம் இதுதான். எல்லா மர வகைகளும் ஒரே இடத்தில் இருக்கும் போது எல்லா மரங்களுக்கும் சரிசதமாக சத்து பகிர்ந்து கொடுக்கப்படுகிறது. இதனால், நானும் ஒரே வகையாக இல்லாமல், காடு போல் பல்வேறு வகை மரங்களை கலந்து வைத்திருக்கிறேன். வேம்பு, சந்தனம், ரோஸ்வுட், செஞ்சந்தனம், மகோகனி, நெல்லி, புளி என்று பல்வேறு மர வகைகளுடன் இப்போது என் பண்ணை ஒரு மாதிரி பண்ணையாக இருக்கிறது. கலப்பு பண்ணையின் மூலமே தன்னிறவு அடைய முடியும் என்பதுதான் என் அனுபவம். கடன் இல்லாத விவசாயம், நோய் இல்லாத வாழ்க்கை, நஞ்சில்லா உணவு இதன் மூலம்தான் சாத்தியம்.
திருமண வைபவங்களுக்கு செல்லும் போது மணமக்களுக்கு மரக் கன்றுகளைப் பரிசாகத் தருவேன். தலைவர்களை அழைத்து என் தோட்டத்திலும் எங்கள் கிராமத்திலும் மரம் நடும் விழாக்களை நடத்துகிறேன். என் வீட்டுக்கு வரும் ஒவ்வொரு விருந்தினர்களுக்கும் மரக்கன்றுகளை பரிசாக கொடுத்து அனுப்புவேன். பள்ளிக்கூடங்களுக்குச் சென்று குழந்தைகள் மத்தியில் மரம் நடுவதன் தேவையை வலியுறுத்திப் பேசுவேன். பள்ளிக்கூட வளாகத்திலேயே மரங்கள் நடுவேன். இன்று புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் நான் மரம் நடாத பள்ளிக்கூடமே இல்லை எனலாம். மேலும் தமிழ்நாடு முழுக்கப் பயணம் செய்து பத்தாயிரம் வேப்பம் விதைகளை விதைத்திருக்கிறேன். அதில் ஆயிரமாவது மரமாகியிருக்கும். மரங்கள் என்னுடன் பேசுகின்றன, நான் அவைகளுடன் பேசுகிறேன். மரம் நடக்கும் என்பதையும் என் அனுபவத்தில் நான் கண்டிருக்கிறேன்.
இதையெல்லாம் சொன்ன போதும், ஆரம்பத்தில் நான் ஊர் ஊராகச் சென்று மரம் நடுவதைப் பார்த்து விட்டும் எங்கள் கிராமத்தவர்களும் சுற்று வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் என்னைக் கிண்டலும் கேலியும் செய்தார்கள். “தங்கசாமிக்கு கிறுக்குப் பிடித்து விட்டது”, “கிறுக்குப் போகிறது பார்” என்று என் காது படவே பேசினார்கள். அப்போது, “யார் கிறுக்கன் என்பதை காலம் தீர்மானிக்கும்” என்று மட்டும் அவர்களுக்குப் பதில் சொன்னேன். இப்போது அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், “உங்களைக் கிறுக்கன் என்று சொல்லி, கடைசியில் நாங்கள்தான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லுவதுடன், என்னைப் பின்பற்றவும் செய்கிறார்கள்.
இப்போது நான் தினமும் ஆறு மணி நேரம் உழைக்கிறேன். ஒரு மனைவி வீட்டுச் சமையலைப் பார்த்துக் கொள்கிறாள். இன்னொரு மனைவி கால்நடைகளைப் பராமறிக்கிறாள். அவள் ஏ. எம். டி. பயிற்சி முடித்திருக்கிறாள். நாங்கள் இருவரும் கலந்து பேசி பயிர் முறையை அமைக்கிறோம்.
எங்கள் தோட்டத்தில் இரண்டு கிணறுகள் உள்ளன. முதலில் கவலையைப் போட்டு இறைத்தோம். அப்புறம் தண்ணீர் மட்டம் கிழே போய்விட்டது. அப்போது ஸ்லோஸ்பீட் மோட்டார் இஞ்சினை உபயோகித்து நூற்றைம்பது அடி ஆழத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்தோம். அதன்பிறகு தண்ணீர் மட்டம் அதற்கும் கிழே போய்விட்டது. இப்போது, எழுபது ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்து முன்னூறு அடி ஆழ்குழாய் கிணறு போட்டு, நீர் மூழ்கி பம்புசெட்டை உபயோகித்துத் தண்ணீர் எடுக்கிறேன்.
நான் ரசாயண உரங்களை உபயோகிப்பதில்லை. விவசாயிகளுக்குத் தங்கம் குப்பைதான். “எருக்குழி இல்லாம ஏர் கட்டாதே. குப்பை உயர்ந்தால் குடி உயரம்” என்று அந்த காலத்திலேயே சொல்லியிருக்கிறார்கள். என் தோட்டத்தில் நூறுக்கும் மேற்பட்ட கம்போஸ்ட் குழிகளைப் பராமரித்து வருகிறேன். பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் நிரப்பி விடுவேன். என் தோட்டத்தில் நிறைய ஆடு, மாடுகள் இருக்கின்றன. சூபா புல், என்.பி.21 கொழுக்கட்டைப் புல், கிளேரி செரியா போன்றவற்றைப் பண்ணையில் பயிரிட்டிருக்கிறேன். எனவே ஆடு, மாடுகளுக்குத் தீவன பிரச்னை இல்லை. ஆடு, மாடுகள் போடும் சாணத்தை கம்போஸ்ட் குழிகளில் போட்டு நிரப்புவேன். மரங்களுக்கு இடையே வரிசை வரிசையாக குழிகளை வெட்டி, பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் போடுகிறேன். மரங்களுக்கும் பயிர்களுக்கும் அடியுரமாக வேப்பம் புண்ணாக்கைப் போடுகிறேன். மண் வளம் பிரசினையே இல்லை.
எங்கள் தோட்டத்தில் களை எடுப்பதில்லை, உழுவதில்லை. கழிவுகளை அப்படியே விட்டுவிடுவோம். அவைகள் மக்கி உரமாகிவிடுகின்றன. மேலும் இந்தக் கழிவுகள் ஈரப்பதத்தைத் தக்கவைக்கவும் உதவுகின்றன. இப்படி கழிவுகளை அப்படியே விடும்போது, அதில் பல நுண்ணியிர்கள் உருவாகும். இந்த நுண்ணியிர்கள் மண்வளத்தைப் பாதுகாப்பதுடன், மண்ணைக் கிளறி உழ வேண்டிய தேவை இல்லாமல் செய்கின்றன. இப்போது என் தோட்டத்துக்கு மயில்கள் உட்பட பல்வேறு வகை பறவைகள் வருகின்றன. அவற்றில் பல நமது ஊர்களுக்கு முற்றிலும் புதியவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பூச்சிகளுக்கு வேப்பம் புண்ணாக்கு, வேப்பம் எண்ணெய், பீஞ்சுருவி இலை எல்லாம் போட்டு இடிச்சி ஊறவைச்சு தெளிக்கிறேன். பூச்சி கட்டுப்படுகிறது.
விதைகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் உயர் விளைச்சல் தரும் சில விதைகளைத் தவிர வேறந்த வெளியிடு பொருள்களையும் நான் வாங்குவதில்லை. என்னைக் கேட்டால் விவசாயிகள், விஞ்ஞானிகளிடமும் ஆராய்ச்சியாளர்களிடமும் முனைவர்களிடமும் கொஞ்சம் எச்சரிக் கையாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் சொல்வேன். அவங்க ஆராய்ச்சியில் நல்லதும் வரலாம், கெட்டதும் வரலாம். சில வருடங்களுக்கு முன்னால் “ராஜ ராஜ”ன்னு ஒரு நெல் ரகத்தை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அறிமுகம் செய்தார்கள். அதனைப் பயிரிட்ட எங்கள் கிராமம் மொத்தமும் நஷ்டமடைந்தது.
மரங்களுக்கு இடையே காய்கறிச் செடிகளைப் பயிரிட்டிருக்கிறேன். இதிலிருந்து வீட்டுக்குத் தேவையான காய்கறிகள் கிடைக்கின்றன. அன்றாட பால் தேவைக்கு வீட்டிலுள்ள மாடு கறக்கிறது. திடீரென்று பணம் தேவைப்பட்டால், நாலைந்து ஆட்டை பிடித்து விற்றுவிடுவேன். என்னிடமுள்ள ஆடுகளையெல்லாம் நடமாடும் வங்கி என்றுதான் நான் சொல்வது.
நான் பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டும்தான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், இப்போது என்னால் ஆங்கிலத்தில் வாசிக்க முடியும். அறிவியல் மற்றும் விவசாயம் சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்கள் படிப்பது எனக்குப் பிடிக்கும். இப்பொழும் தொடர்ந்து வாசிக்கிறேன்.
உலகில் பெருகிவரும் மக்கள் தொகை காரணமாக தேவைகளும் பெருகிவிட்டன. இதற்காக எந்த வரைமுறையும் இல்லாமல் இயற்கை ஆதாரங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. இப்படியேத் தொடர்ந்தால் வரும் நமது சந்ததிகளுக்கு நாம் எதை விட்டுவிட்டுப் போகப் போகிறோம் என்னும் கேள்வி எழுகிறது. நமது சந்ததியினர், “ஏன் சுவாசிக்கும் காற்று நஞ்சாக இருக்கிறது, ஏன் குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லை, ஏன் மழை இல்லை” என்று நிச்சயம் கேட்பார்கள். இதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது. இப்போதே நாம் சுவாசிக்கும் காற்று, உண்ணும் உணவு, குடிக்கும் தண்ணீர் உட்பட அனைத்தும் மாசுபட்டுள்ளன. மாசுபட்டுவரும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க மரங்கள் வளர்ப்பதுதான் இன்றைக்கு நம் முன்னுள்ள ஒரே வழி.
செஞ்சந்தன மரத்துக்கு அணு உலை கதிர் வீச்சைத் தடுக்கும் சக்தி இருக்கிறது. எனவே, ஜப்பானில் செஞ்சந்தனத்துக்கு தனி மவுசு. ஒரு டன் மூன்று லட்சம் ரூபாய் மதிப்புக்குப் போகிறது. எந்த வறட்சியையும் தாங்கி வளரக்கூடியது செஞ்சந்தனம். எனவே எல்லோரும் செஞ்சந்தனம் வளர்க்கலாம். முக்கியமாக கதிர் வீச்சு பாதிப்பு உள்ள பகுதிகளில் செஞ்சந்தனம் வளர்ப்பது மிக நல்லது.”
விடைபெறும் போது தங்கசாமி சொன்னார். “நான் எதுவும் புதியதாக செய்யவில்லை. நமது முன்னோர்களின் வழிமுறைக்கு, நமது பாரியம்பரியத்தை நோக்கித் திரும்பியிருக்கிறேன், அவ்வளவுதான். நாடெங்கும் மரம் வளர்ப்போம். சுற்றுச் சூழலை அழகுபடுத்துவோம். அதை விடாது பாதுகாப்போம்.”
திரு.மரம்(பெ).தங்கசாமி அவர்கள் பதினெட்டு ஆண்டுகளாக மரம்களுக்கு மாலைபோட்டு நார்ப்பத்தேட்டு நாள் விரதமிருந்து மரங்களையும் பஞ்சபூதங்கயும் தெய்வமாக வணகுகிறார். நார்ப்பத்தேட்டு நாள் விரதம் முடிந்தபின் வேளாண் பல்கழைகழகம், வேளாண் அறிவியல்மையங்கள் போன்ற இடங்களுக்கு மிதிவண்டி பயனமாகச்சென்று விரதத்தை முடித்துக்கொள்வார்.
தொடர்புக்கு
மரம் தங்கசாமி, அலைபேசி: 97866-04177
( “தங்கசாமிக்கு கிறுக்குப் பிடித்து விட்டது”, “கிறுக்குப் போகிறது பார்” என்று என் காது படவே பேசினார்கள். அப்போது, “யார் கிறுக்கன் என்பதை காலம் தீர்மானிக்கும்” என்று மட்டும் அவர்களுக்குப் பதில் சொன்னேன். இப்போது அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், “உங்களைக் கிறுக்கன் என்று சொல்லி, கடைசியில் நாங்கள்தான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லுவதுடன், என்னைப் பின்பற்றவும் செய்கிறார்கள். )
( நம்மாழ்வார் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்தித்தேன். அவரைச் சந்தித்தது என் வாழ்வின் இரண்டாவது திருப்புமுனை. அன்றே அவரை என் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டேன். )
உங்களை ஒரு மா மரக் கன்றை நட்டு வளர்க்கச் சொன்னால் என்ன செய்வீர்கள்? நீங்கள் எப்படியோ தெரியாது; பெரும்பாலானவர்களின் சிந்தனை, “இந்த கன்னு எப்போது வளர்ந்து, எப்போது மரமாகி, எப்போது காய்த்து, எப்போது பழம் சாப்பிடுவது? அதற்குள் நம் காலமே முடிந்துவிடும்” என்றுதான் போகும். ஆனால், தனக்கு மாம்பழம் கிடைக்குமா என எதிர்பார்க்காமல், தொடர்ந்து மா மரங்களை நடுபவர்களால்தான் இந்த உலகம் உயிர் வாழ்ந்த
ுக் கொண்டிருக்கிறது என்பது காலம் உணர்த்தும் உண்மை. அப்படிப்பட்ட நல்ல உள்ளம் படைத்த மனிதர்களுள் ஒருவர், மரம் தங்கசாமி!
தனது பெயருடன் மரத்தைச் சேர்த்துக் கொண்டிருக்கும் தங்கசாமி, காடு வளர்ப்பில் உலகுக்கே இன்று ஒரு முன்னுதாரணமாக இருக்கிறார். உலகின் பல பகுதிகளில் இருந்தும் வேளாண் ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்கசாமியின் தோட்டத்துக்கு வந்து பார்வையிடுகிறார்கள். தனி மனிதனாக அவர் செய்திருக்கும் சாதனைகள் பற்றி புத்தகம் எழுதுகிறார்கள். பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டுமே படித்திருக்கும் தங்கசாமியின் அனுபவங்கள், வேளாண் கல்லூரி மாணவர்களுக்கு பாடமாக இருக்கின்றன. புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் கொத்த மங்கலத்துக்கு அருகே சேந்தன்குடி என்னும் கிராமத்தில், இருபத்தைந்து ஏக்கர் பரப்பளவில் அடர்ந்த காடு போல் இருக்கும் அவரது தோட்டத்துக்கு மாணவர்கள் பயிற்சிக்காக வருகிறார்கள். மரம் வளர்க்கும் தங்கசாமியின் பணி மற்றும் மக்களிடையே மரம் வளர்ப்பு பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் அவரது சேவை ஆகியவற்றைப் பாராட்டி ஜனாதிபதி விருது தங்கசாமிக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது.
இன்று பலராலும் மலைப்பாக பார்க்கப்படும், கோடிகளுக்கு அதிபதியாக இருக்கும் மரம் தங்கசாமி, ஒரு காலத்தில் கடன்காரராகி, கடனை அடைக்க சொத்தை விற்றுவிட்டு எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குப் போகலாமா என யோசித்துக் கொண்டிருந்தவர் என்பதுதான் உண்மை. அவர் வெற்றி பெற்றது எப்படி? அவரது கதையை அவரே சொல்கிறார்...
“எந்தக் கெட்டப்பழக்கமும் இல்லாத, உழைப்பில் நம்பிக்கை உள்ள விவசாயி நான். எனக்கு இரண்டு மனைவிகள், இரண்டு குழந்தைகள். எங்கள் குடும்பத்தார் அனைவரும் தினமும் பத்து முதல் பதினைந்து மணி நேரம் உழைத்தோம். ஆனாலும் நான் கடன்காரனானேன். 1975இல் வந்த கடுமையான வறட்சியின் போது, உற்பத்தி செய்த எந்த விவசாயப் பொருளுக்கும் கட்டுப்படியாகிற விலை இல்லை. இதனால் சாகுபடி செலவைக்கூட திரும்பி எடுக்கமுடியாத நிலை. விஞ்ஞான முறைப்படி விவசாயம் செய்ததால், ரசாயண உரங்களுக்குச் செய்த செலவே என்னைப் பெரிய கடன்காரனாக ஆக்கிவிட்டது. என்ன செய்வது என்று சிந்திக்கத் தொடங்கினேன். சொத்தை எல்லாம் விற்று கடன்களை அடைத்துவிட்டு, எதாவது ஹோட்டலில் சர்வர் வேலைக்குச் சேர்ந்து குடும்பத்தையாவது காப்பாற்றுவோம் என்று தோன்றியது. வேறு வழி இல்லை.
அப்போது பேராசிரியர் சீனிவாசன், 'மரப்பயிரும் பணப்பயிரே' என்னும் தலைப்பில் அகில இந்திய வானொலியில் பேசியதைக் கேட்டேன். அதுதான் என் வாழ்வின் திருப்புமுனை. அன்றே நான் செய்துவந்த விவசாய முறைகள் அனைத்தையும் மூட்டைக் கட்டி வைத்துவிட்டு, மரம் வளர்ப்பது என்று முடிவு செய்தேன். அப்போது எனக்கு நாற்பத்தைந்து வயது. நூறு தேக்கு மரங்களை நட்டேன். இருபது வருடங்களுக்குப் பிறகு, ஒவ்வொன்றாக அவற்றை வெட்டி விற்று வயதான காலத்தை ஓட்டுவதுதான் அப்போதைய என் திட்டம். ஆனால், ஒரு வருடத்திலேயே இருபது அடி உயரம் அவைகள் வளர்ந்தன. அது தந்த உற்சாகத்தில் நூறு மாங்கன்றுகளை நட்டேன். அப்புறம் அது அப்படியே நூறு முந்திரி, நூறு புளி என்று வளர்ந்துக் கொண்டே போனது.
மர வகைகளைத் தேடி பயணம் செய்த போது நம்மாழ்வார் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்தித்தேன். அவரைச் சந்தித்தது என் வாழ்வின் இரண்டாவது திருப்புமுனை. அன்றே அவரை என் குருவாக ஏற்றுக்கொண்டேன். தேசிய நிகழ்ச்சிகள், தேர்தல், தலைவர்களின் பிறந்த தினம் உட்பட எல்லா விஷேச நாட்களிலும் மரங்கள் நடுவேன். வீரப்பன் சுடப்பட்ட அன்று ஒரு சந்தன மரத்தை எங்கள் தோட்டத்தில் நட்டேன். எனக்கு மரம் நட ஒரு காரணம் தேவைப்படுகிறது. அதற்கு நான் சம்பவங்களையும் பண்டிகைகளையும் பயன்படுத்திக் கொள்கிறேன். அவ்வளவுதான். இப்போது என் தோட்டத்தில் நூற்றி தொன்னூறு சாதிகளைச் சேர்ந்த ஐயாயிரம் மரங்கள் இருக்கின்றன.
ஏன் ஒரே வகை மரங்களை வைக்காமல் பல்வேறு மரங்களை கலந்து நடுகிறேன் என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழலாம். ஒரு மரம் பூமியிலிருந்து ஒரு சத்தை எடுத்து, இன்னொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இந்த மரம் கொடுக்கும் சத்தை உண்டு செழிக்கும் இன்னொரு மரம் வேறொரு சத்தை பூமிக்கு கொடுக்கும். இப்படியே இந்த சங்கிலி பலவேறு ஜாதி மரங்களுக்கும் தொடரும். காடு செழித்திருப்பதன் தத்துவம் இதுதான். எல்லா மர வகைகளும் ஒரே இடத்தில் இருக்கும் போது எல்லா மரங்களுக்கும் சரிசதமாக சத்து பகிர்ந்து கொடுக்கப்படுகிறது. இதனால், நானும் ஒரே வகையாக இல்லாமல், காடு போல் பல்வேறு வகை மரங்களை கலந்து வைத்திருக்கிறேன். வேம்பு, சந்தனம், ரோஸ்வுட், செஞ்சந்தனம், மகோகனி, நெல்லி, புளி என்று பல்வேறு மர வகைகளுடன் இப்போது என் பண்ணை ஒரு மாதிரி பண்ணையாக இருக்கிறது. கலப்பு பண்ணையின் மூலமே தன்னிறவு அடைய முடியும் என்பதுதான் என் அனுபவம். கடன் இல்லாத விவசாயம், நோய் இல்லாத வாழ்க்கை, நஞ்சில்லா உணவு இதன் மூலம்தான் சாத்தியம்.
திருமண வைபவங்களுக்கு செல்லும் போது மணமக்களுக்கு மரக் கன்றுகளைப் பரிசாகத் தருவேன். தலைவர்களை அழைத்து என் தோட்டத்திலும் எங்கள் கிராமத்திலும் மரம் நடும் விழாக்களை நடத்துகிறேன். என் வீட்டுக்கு வரும் ஒவ்வொரு விருந்தினர்களுக்கும் மரக்கன்றுகளை பரிசாக கொடுத்து அனுப்புவேன். பள்ளிக்கூடங்களுக்குச் சென்று குழந்தைகள் மத்தியில் மரம் நடுவதன் தேவையை வலியுறுத்திப் பேசுவேன். பள்ளிக்கூட வளாகத்திலேயே மரங்கள் நடுவேன். இன்று புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் நான் மரம் நடாத பள்ளிக்கூடமே இல்லை எனலாம். மேலும் தமிழ்நாடு முழுக்கப் பயணம் செய்து பத்தாயிரம் வேப்பம் விதைகளை விதைத்திருக்கிறேன். அதில் ஆயிரமாவது மரமாகியிருக்கும். மரங்கள் என்னுடன் பேசுகின்றன, நான் அவைகளுடன் பேசுகிறேன். மரம் நடக்கும் என்பதையும் என் அனுபவத்தில் நான் கண்டிருக்கிறேன்.
இதையெல்லாம் சொன்ன போதும், ஆரம்பத்தில் நான் ஊர் ஊராகச் சென்று மரம் நடுவதைப் பார்த்து விட்டும் எங்கள் கிராமத்தவர்களும் சுற்று வட்டாரத்தைச் சேர்ந்தவர்களும் என்னைக் கிண்டலும் கேலியும் செய்தார்கள். “தங்கசாமிக்கு கிறுக்குப் பிடித்து விட்டது”, “கிறுக்குப் போகிறது பார்” என்று என் காது படவே பேசினார்கள். அப்போது, “யார் கிறுக்கன் என்பதை காலம் தீர்மானிக்கும்” என்று மட்டும் அவர்களுக்குப் பதில் சொன்னேன். இப்போது அவர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள், “உங்களைக் கிறுக்கன் என்று சொல்லி, கடைசியில் நாங்கள்தான் கிறுக்கன் ஆகிவிட்டோம்” என்று சொல்லுவதுடன், என்னைப் பின்பற்றவும் செய்கிறார்கள்.
இப்போது நான் தினமும் ஆறு மணி நேரம் உழைக்கிறேன். ஒரு மனைவி வீட்டுச் சமையலைப் பார்த்துக் கொள்கிறாள். இன்னொரு மனைவி கால்நடைகளைப் பராமறிக்கிறாள். அவள் ஏ. எம். டி. பயிற்சி முடித்திருக்கிறாள். நாங்கள் இருவரும் கலந்து பேசி பயிர் முறையை அமைக்கிறோம்.
எங்கள் தோட்டத்தில் இரண்டு கிணறுகள் உள்ளன. முதலில் கவலையைப் போட்டு இறைத்தோம். அப்புறம் தண்ணீர் மட்டம் கிழே போய்விட்டது. அப்போது ஸ்லோஸ்பீட் மோட்டார் இஞ்சினை உபயோகித்து நூற்றைம்பது அடி ஆழத்தில் இருந்து தண்ணீர் எடுத்தோம். அதன்பிறகு தண்ணீர் மட்டம் அதற்கும் கிழே போய்விட்டது. இப்போது, எழுபது ஆயிரம் ரூபாய் செலவு செய்து முன்னூறு அடி ஆழ்குழாய் கிணறு போட்டு, நீர் மூழ்கி பம்புசெட்டை உபயோகித்துத் தண்ணீர் எடுக்கிறேன்.
நான் ரசாயண உரங்களை உபயோகிப்பதில்லை. விவசாயிகளுக்குத் தங்கம் குப்பைதான். “எருக்குழி இல்லாம ஏர் கட்டாதே. குப்பை உயர்ந்தால் குடி உயரம்” என்று அந்த காலத்திலேயே சொல்லியிருக்கிறார்கள். என் தோட்டத்தில் நூறுக்கும் மேற்பட்ட கம்போஸ்ட் குழிகளைப் பராமரித்து வருகிறேன். பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் நிரப்பி விடுவேன். என் தோட்டத்தில் நிறைய ஆடு, மாடுகள் இருக்கின்றன. சூபா புல், என்.பி.21 கொழுக்கட்டைப் புல், கிளேரி செரியா போன்றவற்றைப் பண்ணையில் பயிரிட்டிருக்கிறேன். எனவே ஆடு, மாடுகளுக்குத் தீவன பிரச்னை இல்லை. ஆடு, மாடுகள் போடும் சாணத்தை கம்போஸ்ட் குழிகளில் போட்டு நிரப்புவேன். மரங்களுக்கு இடையே வரிசை வரிசையாக குழிகளை வெட்டி, பண்ணைக் கழிவுகளை அதில் போடுகிறேன். மரங்களுக்கும் பயிர்களுக்கும் அடியுரமாக வேப்பம் புண்ணாக்கைப் போடுகிறேன். மண் வளம் பிரசினையே இல்லை.
எங்கள் தோட்டத்தில் களை எடுப்பதில்லை, உழுவதில்லை. கழிவுகளை அப்படியே விட்டுவிடுவோம். அவைகள் மக்கி உரமாகிவிடுகின்றன. மேலும் இந்தக் கழிவுகள் ஈரப்பதத்தைத் தக்கவைக்கவும் உதவுகின்றன. இப்படி கழிவுகளை அப்படியே விடும்போது, அதில் பல நுண்ணியிர்கள் உருவாகும். இந்த நுண்ணியிர்கள் மண்வளத்தைப் பாதுகாப்பதுடன், மண்ணைக் கிளறி உழ வேண்டிய தேவை இல்லாமல் செய்கின்றன. இப்போது என் தோட்டத்துக்கு மயில்கள் உட்பட பல்வேறு வகை பறவைகள் வருகின்றன. அவற்றில் பல நமது ஊர்களுக்கு முற்றிலும் புதியவை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
பூச்சிகளுக்கு வேப்பம் புண்ணாக்கு, வேப்பம் எண்ணெய், பீஞ்சுருவி இலை எல்லாம் போட்டு இடிச்சி ஊறவைச்சு தெளிக்கிறேன். பூச்சி கட்டுப்படுகிறது.
விதைகளைப் பொறுத்தவரைக்கும் உயர் விளைச்சல் தரும் சில விதைகளைத் தவிர வேறந்த வெளியிடு பொருள்களையும் நான் வாங்குவதில்லை. என்னைக் கேட்டால் விவசாயிகள், விஞ்ஞானிகளிடமும் ஆராய்ச்சியாளர்களிடமும் முனைவர்களிடமும் கொஞ்சம் எச்சரிக் கையாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் சொல்வேன். அவங்க ஆராய்ச்சியில் நல்லதும் வரலாம், கெட்டதும் வரலாம். சில வருடங்களுக்கு முன்னால் “ராஜ ராஜ”ன்னு ஒரு நெல் ரகத்தை ஆராய்ச்சியாளர்கள் அறிமுகம் செய்தார்கள். அதனைப் பயிரிட்ட எங்கள் கிராமம் மொத்தமும் நஷ்டமடைந்தது.
மரங்களுக்கு இடையே காய்கறிச் செடிகளைப் பயிரிட்டிருக்கிறேன். இதிலிருந்து வீட்டுக்குத் தேவையான காய்கறிகள் கிடைக்கின்றன. அன்றாட பால் தேவைக்கு வீட்டிலுள்ள மாடு கறக்கிறது. திடீரென்று பணம் தேவைப்பட்டால், நாலைந்து ஆட்டை பிடித்து விற்றுவிடுவேன். என்னிடமுள்ள ஆடுகளையெல்லாம் நடமாடும் வங்கி என்றுதான் நான் சொல்வது.
நான் பத்தாம் வகுப்பு வரை மட்டும்தான் படித்திருக்கிறேன். ஆனால், இப்போது என்னால் ஆங்கிலத்தில் வாசிக்க முடியும். அறிவியல் மற்றும் விவசாயம் சம்பந்தப்பட்ட புத்தகங்கள் படிப்பது எனக்குப் பிடிக்கும். இப்பொழும் தொடர்ந்து வாசிக்கிறேன்.
உலகில் பெருகிவரும் மக்கள் தொகை காரணமாக தேவைகளும் பெருகிவிட்டன. இதற்காக எந்த வரைமுறையும் இல்லாமல் இயற்கை ஆதாரங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. இப்படியேத் தொடர்ந்தால் வரும் நமது சந்ததிகளுக்கு நாம் எதை விட்டுவிட்டுப் போகப் போகிறோம் என்னும் கேள்வி எழுகிறது. நமது சந்ததியினர், “ஏன் சுவாசிக்கும் காற்று நஞ்சாக இருக்கிறது, ஏன் குடிக்கத் தண்ணீர் இல்லை, ஏன் மழை இல்லை” என்று நிச்சயம் கேட்பார்கள். இதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது. இப்போதே நாம் சுவாசிக்கும் காற்று, உண்ணும் உணவு, குடிக்கும் தண்ணீர் உட்பட அனைத்தும் மாசுபட்டுள்ளன. மாசுபட்டுவரும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க மரங்கள் வளர்ப்பதுதான் இன்றைக்கு நம் முன்னுள்ள ஒரே வழி.
செஞ்சந்தன மரத்துக்கு அணு உலை கதிர் வீச்சைத் தடுக்கும் சக்தி இருக்கிறது. எனவே, ஜப்பானில் செஞ்சந்தனத்துக்கு தனி மவுசு. ஒரு டன் மூன்று லட்சம் ரூபாய் மதிப்புக்குப் போகிறது. எந்த வறட்சியையும் தாங்கி வளரக்கூடியது செஞ்சந்தனம். எனவே எல்லோரும் செஞ்சந்தனம் வளர்க்கலாம். முக்கியமாக கதிர் வீச்சு பாதிப்பு உள்ள பகுதிகளில் செஞ்சந்தனம் வளர்ப்பது மிக நல்லது.”
விடைபெறும் போது தங்கசாமி சொன்னார். “நான் எதுவும் புதியதாக செய்யவில்லை. நமது முன்னோர்களின் வழிமுறைக்கு, நமது பாரியம்பரியத்தை நோக்கித் திரும்பியிருக்கிறேன், அவ்வளவுதான். நாடெங்கும் மரம் வளர்ப்போம். சுற்றுச் சூழலை அழகுபடுத்துவோம். அதை விடாது பாதுகாப்போம்.”
திரு.மரம்(பெ).தங்கசாமி அவர்கள் பதினெட்டு ஆண்டுகளாக மரம்களுக்கு மாலைபோட்டு நார்ப்பத்தேட்டு நாள் விரதமிருந்து மரங்களையும் பஞ்சபூதங்கயும் தெய்வமாக வணகுகிறார். நார்ப்பத்தேட்டு நாள் விரதம் முடிந்தபின் வேளாண் பல்கழைகழகம், வேளாண் அறிவியல்மையங்கள் போன்ற இடங்களுக்கு மிதிவண்டி பயனமாகச்சென்று விரதத்தை முடித்துக்கொள்வார்.
தொடர்புக்கு
மரம் தங்கசாமி, அலைபேசி: 97866-04177
''மனிதனை நம்புறதைவிட மண்ணையும் மரத்தையும் நம்பலாம். இன்றைய சூழ்நிலை யில் நெல், தென்னை விவசாயத்தை விட மரம் வளர்ப்புலதான் கணிசமான லாபம். அதற்கு நானே சாட்சி'' என தன்னைச் சந்திப்பவர்களிடம் எல்லாம் பூரிப்போடு சொல்கிறார் புதுக் கோட்டை மாவட்டம் ஆலங்குடி அருகே உள்ள நெடுவாசல் கிராமத்தில் வசிக்கும் ராமநாதன். வானம் பார்த்த பூமியில் மரத்தை வளர்த்து, மழையை எதிர்பார்க்கிறேன்
. நான் மண்ணுக்குச் செய்றேன். மண் எனக்கு செய்யுது. பொது நலத்திலும் நான் நிறைவான வருமானத்தோட தான் வாழறேன்
அவரது வீட்டின் முகப்பில் பசுமைத் தோட்டம் எனப் பெயரிடப்பட்டு இருந்தது. உள்ளே சென்றதும் ஏதோ காட்டுக்குள் நுழைந்த உணர்வு. பலவிதமான மரங்கள் ஒன்றை ஒன்று தழுவி கலப்படம் இல்லாத காற்றை வீசிக் கொண்டு இருந்தன.
''இந்த மரங்களாலதான் பிள்ளைகளோட திருமணத்தையே செஞ்சு முடிச்சேன். ஒரு ரூபாய் கடன் வாங்கலை. சொத்தில் ஒரு பிடி மண்ணை நான் விற்கலை. எல்லாம் மரம்தந்த வரம். மரம் வளர்ப்புல பலருக்கு விருப்பம் இல்லாம இருக்கக் காரணமே, உடனடியான பலன் எதுவும் கிடையாது என்கிற எண்ணம் தான். மற்ற விவசாயத்துல செலவுகள்போக கிடைக்கிற லாபத்தைவிட மரங்களால பல மடங்கு அதிகம். என்னை பார்த்து நிறையப்பேர் மரம் வளர்ப்புல இறங்கி இருக்காங்க. நானும் அவங்களுக்கு என்னால் முடிஞ்ச உதவிகள் செய்றேன்'' என்றார்.
தோட்டத்தைச் சுற்றிப்பார்க்கத் தொடங்கினேன். ஆங்காங்கே பறவைகளுக்காக சிறிய தண்ணீ ர் தொட்டிகள் உள்ளன. அவைகள் மூலமாக, பல்வேறு மர விதைகள் கிடைத்தனவாம். '' இங்கே 120 வகையான மரங்கள் இருக்கின்றன. நம் மண்ணுக்கான மரங்கள் பலவற்றை நாம் புறக்கணிச்சுட்டோம். அதனால், நம் பழமையான மரங்களையும் தேடிக்கிட்டு இருக்கேன்'' என்றவர் ஒவ்வொரு மரத்தைப் பற்றியும் சொல்லி சிலிர்க்க ஆரம்பித்தார்.
''இந்த மரத்தின் பெயர் கருங்காலி. பச்சைத் தங்கம் என மர ஆர்வலர்கள் அழைப்பாங்க. இந்த மரத்தில்தான் குழந்தைகளுக்கு மரப்பாச்சி பொம்மைகள் செய்வாங்க. சாதாரணமாக, விளையாட்டுப் பொருட்களை புள்ளைங்க வாயில்வைக்கும். ஆனா,இந்த மரம், நோய் நீக்கி. அதனால், எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது.
இதோ... இந்த ஈர பலாமரக் காய்களைச் சமைச்சா, அசைவ கறிபோலவே இருக்கும். இதன் பெயர் பாம்பு கொல்லி. இந்த மரம் இங்கே கிடைக்காது. மலைப் பிரதேசங்கள்லதான் கிடைக்கும். இது இருக்கும் இடத்தைச்சுத்தி 100 அடி சுற்றளவில் எந்தப் பாம்புகளும் வராது. இரவு நேரத்துலகூட நான் பயம் இல்லாம தோட்டத்தைச் சுத்திவர இந்த மரம்தான் காரணம்.
குமிழ் மரம் ஆஸ்திரேலிய மரம். ஏழு ஆண்டுகள்ல வளர்ச்சி அடைஞ்சுடும். செயற்கை கை, கால்களை இதுலதான் செய்வாங்க. எடை குறைவானது. செஞ்சந்தன மரம் ஜப்பான் நாட்டுல பாதுகாப்புக்காகப் பயன்படுத்துறாங்க. இந்த மரத்தை ஊடுருவி அலைகற்றைகள் வர முடியாது. மகோகனி மரத்துலதான் வெள்ளை மாளிகை கட்டப் பட்டது. கொக்கு மந்தாரையும் அந்தி மந்தாரை யும் பில்லி சூன்யம் நெருங்கவிடாம செய்யும்'' என விவரித்துக்கொண்டே சுற்றிக்காட்டினார். இங்கே வருடந்தோறும் வனத் துறையில் இருந்து மாணவர்கள் பயிற்சிக்காக வருவார் களாம்.
''எனக்கு பணத் தேவைகள் வரும்போது மரத்தை விற்றுவிடுவேன். அந்த இடத்தில் மரக் கன்று ஒன்றை உடனே நட்டுவைத்து விடுவேன். யாராவது மரம் வளர்க்க ஆசைப் பட்டால் சொல்லுங்கள். நான் அவர்களுக்கு உதவத் தயாராக இருக்கிறேன்'' என்ற ராமநாதன்.
அவரது வீட்டின் முகப்பில் பசுமைத் தோட்டம் எனப் பெயரிடப்பட்டு இருந்தது. உள்ளே சென்றதும் ஏதோ காட்டுக்குள் நுழைந்த உணர்வு. பலவிதமான மரங்கள் ஒன்றை ஒன்று தழுவி கலப்படம் இல்லாத காற்றை வீசிக் கொண்டு இருந்தன.
''இந்த மரங்களாலதான் பிள்ளைகளோட திருமணத்தையே செஞ்சு முடிச்சேன். ஒரு ரூபாய் கடன் வாங்கலை. சொத்தில் ஒரு பிடி மண்ணை நான் விற்கலை. எல்லாம் மரம்தந்த வரம். மரம் வளர்ப்புல பலருக்கு விருப்பம் இல்லாம இருக்கக் காரணமே, உடனடியான பலன் எதுவும் கிடையாது என்கிற எண்ணம் தான். மற்ற விவசாயத்துல செலவுகள்போக கிடைக்கிற லாபத்தைவிட மரங்களால பல மடங்கு அதிகம். என்னை பார்த்து நிறையப்பேர் மரம் வளர்ப்புல இறங்கி இருக்காங்க. நானும் அவங்களுக்கு என்னால் முடிஞ்ச உதவிகள் செய்றேன்'' என்றார்.
தோட்டத்தைச் சுற்றிப்பார்க்கத் தொடங்கினேன். ஆங்காங்கே பறவைகளுக்காக சிறிய தண்ணீ ர் தொட்டிகள் உள்ளன. அவைகள் மூலமாக, பல்வேறு மர விதைகள் கிடைத்தனவாம். '' இங்கே 120 வகையான மரங்கள் இருக்கின்றன. நம் மண்ணுக்கான மரங்கள் பலவற்றை நாம் புறக்கணிச்சுட்டோம். அதனால், நம் பழமையான மரங்களையும் தேடிக்கிட்டு இருக்கேன்'' என்றவர் ஒவ்வொரு மரத்தைப் பற்றியும் சொல்லி சிலிர்க்க ஆரம்பித்தார்.
''இந்த மரத்தின் பெயர் கருங்காலி. பச்சைத் தங்கம் என மர ஆர்வலர்கள் அழைப்பாங்க. இந்த மரத்தில்தான் குழந்தைகளுக்கு மரப்பாச்சி பொம்மைகள் செய்வாங்க. சாதாரணமாக, விளையாட்டுப் பொருட்களை புள்ளைங்க வாயில்வைக்கும். ஆனா,இந்த மரம், நோய் நீக்கி. அதனால், எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாது.
இதோ... இந்த ஈர பலாமரக் காய்களைச் சமைச்சா, அசைவ கறிபோலவே இருக்கும். இதன் பெயர் பாம்பு கொல்லி. இந்த மரம் இங்கே கிடைக்காது. மலைப் பிரதேசங்கள்லதான் கிடைக்கும். இது இருக்கும் இடத்தைச்சுத்தி 100 அடி சுற்றளவில் எந்தப் பாம்புகளும் வராது. இரவு நேரத்துலகூட நான் பயம் இல்லாம தோட்டத்தைச் சுத்திவர இந்த மரம்தான் காரணம்.
குமிழ் மரம் ஆஸ்திரேலிய மரம். ஏழு ஆண்டுகள்ல வளர்ச்சி அடைஞ்சுடும். செயற்கை கை, கால்களை இதுலதான் செய்வாங்க. எடை குறைவானது. செஞ்சந்தன மரம் ஜப்பான் நாட்டுல பாதுகாப்புக்காகப் பயன்படுத்துறாங்க. இந்த மரத்தை ஊடுருவி அலைகற்றைகள் வர முடியாது. மகோகனி மரத்துலதான் வெள்ளை மாளிகை கட்டப் பட்டது. கொக்கு மந்தாரையும் அந்தி மந்தாரை யும் பில்லி சூன்யம் நெருங்கவிடாம செய்யும்'' என விவரித்துக்கொண்டே சுற்றிக்காட்டினார். இங்கே வருடந்தோறும் வனத் துறையில் இருந்து மாணவர்கள் பயிற்சிக்காக வருவார் களாம்.
''எனக்கு பணத் தேவைகள் வரும்போது மரத்தை விற்றுவிடுவேன். அந்த இடத்தில் மரக் கன்று ஒன்றை உடனே நட்டுவைத்து விடுவேன். யாராவது மரம் வளர்க்க ஆசைப் பட்டால் சொல்லுங்கள். நான் அவர்களுக்கு உதவத் தயாராக இருக்கிறேன்'' என்ற ராமநாதன்.
அமரர் கல்கி எழுதிய பொன்னியின் செல்வன் படித்த பிறகு நமது முன்னோர்கள் பற்றியும், அவர்களின் பெருமைகள் பற்றியும் அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் மிகுந்தது. அதன் தொடர்ச்சியாக ச.ந.கண்ணன் அவர்கள் எழுதிய " ராஜ ராஜ சோழன் " புத்தகத்தை படித்தபொழுது ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முன்னரே பொருளாதார , சமூக, பொறியியல் துறையில் நமது முன்னோர்கள் எவ்வளவு சிறந்து விளங்கினார்கள் என்பதை அறிந்து வியந்தேன்.
அறுபது ஆயிரம் யானைகள் கொண்ட படையும், ஒன்பது லட்சம் முழுநேர போர்வீரர்களையும் கொண்ட காலாட் படையும், மிக வலிமையான கப்பல் படையும் அந்த காலகட்டத்தில் சோழர்களின் மற்ற துறைகளின் வியத்தகு வெற்றிகளை உறுதி செய்தன. இந்த புத்தகம் வெறும் கதை சொல்லுவதாக இல்லாமல் அவர்களின் பரம்பரை, நிதி நிர்வாகம், வேளாண்மை, வரிவிதிப்பு முறைகள், இறை வழிபாடு, சமூக நிலை, அவர்கள் பயன் படுத்திய அளவீடுகளின் இன்றைய அளவு, அரசு நிர்வாக அமைப்புமுறை, கடல் கடந்த அவர்களின் வணிகம் போன்றவற்றை தகுந்த ஆதாரங்களோடு எழுதியுள்ளார்.
அவற்றில் பெரும்பாலான தகவல்கள் நமது பழமையான கோவில் கல்வெட்டுகள் மூலம் கிடைகப்பெற்றவை. ( துரதிஷ்டவசமாக நம்முடைய அரசாங்கங்கள் அதை வெளிக்கொணர்வதில் போதிய முயற்சி எடுக்கவில்லை, இப்பொழுது சிதைந்து போன கோவில் தூண்களிலும், சிற்பங்களிலும் நமது வரலாற்றை மீட்டு எடுக்கும் முயற்சியில் நமது முகநூல் நண்பர்கள் ஈடுபட்டுள்ளார்கள்,உதாரணம் செஞ்சி அருகே தேவனூர் கோவில் சீரமைப்பில் தங்களை அர்பணித்துள்ள சசி மற்றும் நண்பர்கள் ) .. சில இடங்களை ஆசிரியர் ஒரே தகவல்களை திரும்பவும் எழுதி உள்ளது தவிர மற்றபடி ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நமது சமூகம் எவ்வளது உயர்ந்த நிலையில் இருந்ததை அறிய நமக்கு பெரிதும் உதவும்.
அசோகர் மரம் நாட்டையும், பதவிக்காக உடன் பிறந்த சகோதரர்களையே கொன்ற முகலாயர்களையும் போற்றிப் புகழும் நமது வரலாற்று நூல்கள் அன்றைய காலகட்டத்தில் உலகின் மிக வலிமையான கடல் படையும் அதன் மூலம் தென் கிழக்கு ஆசியாவில் நம்மவர்கள் கால் பதித்து புலிக்கொடி நட்டதை ஏனோ பறைசாற்றவில்லை.மதிப்புரை தொடரும் ..................
நன்றி
அறுபது ஆயிரம் யானைகள் கொண்ட படையும், ஒன்பது லட்சம் முழுநேர போர்வீரர்களையும் கொண்ட காலாட் படையும், மிக வலிமையான கப்பல் படையும் அந்த காலகட்டத்தில் சோழர்களின் மற்ற துறைகளின் வியத்தகு வெற்றிகளை உறுதி செய்தன. இந்த புத்தகம் வெறும் கதை சொல்லுவதாக இல்லாமல் அவர்களின் பரம்பரை, நிதி நிர்வாகம், வேளாண்மை, வரிவிதிப்பு முறைகள், இறை வழிபாடு, சமூக நிலை, அவர்கள் பயன் படுத்திய அளவீடுகளின் இன்றைய அளவு, அரசு நிர்வாக அமைப்புமுறை, கடல் கடந்த அவர்களின் வணிகம் போன்றவற்றை தகுந்த ஆதாரங்களோடு எழுதியுள்ளார்.
அவற்றில் பெரும்பாலான தகவல்கள் நமது பழமையான கோவில் கல்வெட்டுகள் மூலம் கிடைகப்பெற்றவை. ( துரதிஷ்டவசமாக நம்முடைய அரசாங்கங்கள் அதை வெளிக்கொணர்வதில் போதிய முயற்சி எடுக்கவில்லை, இப்பொழுது சிதைந்து போன கோவில் தூண்களிலும், சிற்பங்களிலும் நமது வரலாற்றை மீட்டு எடுக்கும் முயற்சியில் நமது முகநூல் நண்பர்கள் ஈடுபட்டுள்ளார்கள்,உதாரணம் செஞ்சி அருகே தேவனூர் கோவில் சீரமைப்பில் தங்களை அர்பணித்துள்ள சசி மற்றும் நண்பர்கள் ) .. சில இடங்களை ஆசிரியர் ஒரே தகவல்களை திரும்பவும் எழுதி உள்ளது தவிர மற்றபடி ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் நமது சமூகம் எவ்வளது உயர்ந்த நிலையில் இருந்ததை அறிய நமக்கு பெரிதும் உதவும்.
அசோகர் மரம் நாட்டையும், பதவிக்காக உடன் பிறந்த சகோதரர்களையே கொன்ற முகலாயர்களையும் போற்றிப் புகழும் நமது வரலாற்று நூல்கள் அன்றைய காலகட்டத்தில் உலகின் மிக வலிமையான கடல் படையும் அதன் மூலம் தென் கிழக்கு ஆசியாவில் நம்மவர்கள் கால் பதித்து புலிக்கொடி நட்டதை ஏனோ பறைசாற்றவில்லை.மதிப்புரை தொடரும் ..................
நன்றி
எட்டுத்தொகை நூல்களுள் அறம், போர், வீரம்போன்ற புற வாழ்க்கை பற்றிகூறும் நூல் புற நானூறு. மொத்தம் நானூறு பாடல்களை கொண்டது.
தற்காலத்தில்நாம் ஒருவரிடம் உதவி கேட்டு, கேட்டதுகிடைத்தால் அவரை பாராட்டுகிறோம். உதவியைமறுத்தாலோ, குறைத்து கொடுத்தோலோ அவரை பற்றி குறைகூறுவோம். அப்படி உதவியை தேடிப்போய்நமக்கு கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்தது கிடைக்கவில்லைஎன்றாலும் நாம் அவரை பழிக்கக்கூடாதுஎன்பதை மிக அழகாக இந்தபாடல் உணர்த்துகிறது. தமிழின் இனிமையும், வாழ்வியல்உண்மையும் இந்த சங்கப் பாடல்கள்மிக அழகாக எடுத்து காட்டுகிறது.
பாடல்1: அதனினும் உயர்ந்தது
பாடியவர்: கழைதின் யானையார்
பாடப்பட்டோன்: வல் வில் ஓரி
திணை : பாடாண் துறை : பரிசில்
ஈஎன இரத்தல் இழிந்தன்று, அதன்எதிர்
ஈயென் என்றல் அதனினும் இழிந்தன்று;
கொள் எனக் கொடுத்தல் உயர்தன்று, அதன் எதிர்
கொள்ளேன்என்றல் அதனினும் உயர்தன்று;
தெண்ணீர்ப்பரப்பின் இமிழ்திரைப் பெருங்கடல்
உண்ணார்ஆகுப, நீர் வேட்டோரே;
ஆவும் மாவும் சென்று உணக், கலங்கிச்,
சேறோடுபட்ட சிறுமையத்து ஆயினும்
உண்ணீர்மருங்கின் அதர்பல ஆகும்;
புள்ளும்பொழுதும் பழித்தல் அல்லதை
உள்ளிச்சென்றோர் பழியலர்; அதனாற்
புலவேன்வாழியர், ஓரி ; விசும்பின்
கருவி வானம் போல
வரையாதுசுரக்கும் வள்ளியோய் ! நின்னே
பொருளுரை:
பிச்சைஎடுப்பது இழிவான செயல் இல்லை, அதை விட இழிவான செயல் பிச்சை இடாமல்இருப்பது ஒருவனுக்கு கொடுத்தல் உயர்வான செயல் இல்லை, அதை விட கொடுப்பதை வேண்டாம்என்று மறுத்தல் உயர்வானது
நுரை பொங்கும் கடல் நீர் மிகப்பெரியதாக இருந்தாலும் தாகம் உள்ளவருக்கு குடிநீராகாது ; ஆனால் பசுக்களும், மற்றவிலங்குகளும் சென்று நீர் அருந்திசேறு நிறைந்த சிறு குளம்ஆனாலும், மனிதர்கள்
தாகத்திற்குஅந்த குளத்து நீரையே அருந்துவர்.அது போல் மிகப்பெரியவர் பலர் இருந்தாலும் அவர்கள்கடல் நீரை போன்றவர்கள், எங்களின்துயர் துடைக்க மாட்டார்கள், நீவறுமை அடைந்து வசதி குறைந்துஇருந்தாலும்
பலன் எதிர் பார்க்காமல் கொடுக்கும்வானத்து மேகம் போல் அள்ளிஅள்ளி எங்களுக்கு வழங்குவாய், ஆனால் இன்று நீவழங்காது இருப்பது எங்கள் குறையே, நாங்கள்புறப்படும் வேளையில் பறவை செய்த சகுணங்கள்சரியில்லை,எங்களின் நேரம் சரியில்லை.
கேட்டவர்க்குகொடுக்கும் வள்ளல் ஓரியே, நீநீடோடி வாழ்க
அன்புள்ள சக இந்தியனுக்கு,
என்னடா இது அவரைக் காய்ந்து, இவர் மேல் பாய்ந்து இறுதியில் நம்மிடமே ஓலையை நீட்டி விட்டானே இளந்தமிழன் எனத் திடுக்கிட வேண்டாம். இது பிழைகளைச் சுட்டி எழுதப்பட்டதல்ல... பிரமிப்பில் எழுதப்பட்ட கடிதம்.
என்னடா இது அவரைக் காய்ந்து, இவர் மேல் பாய்ந்து இறுதியில் நம்மிடமே ஓலையை நீட்டி விட்டானே இளந்தமிழன் எனத் திடுக்கிட வேண்டாம். இது பிழைகளைச் சுட்டி எழுதப்பட்டதல்ல... பிரமிப்பில் எழுதப்பட்ட கடிதம்.
ஆமாம் தோழா, உனக்கு ஒரு வணக்கம் போடத் தோன்றியது. வணக்கம் என்றால் சாதாரண வணக்கமல்ல, பெருங் கும்பிடு. இரண்டு கைகளையும் தலைக்கு மேல் தூக்கி கடவுளைப் பார்த்துப் போடுகிற கும்பிடைப் போல ஒரு பெரிய வணக்கம்.
எதற்கு என்றா கேட்கிறாய்? சொல்கிறேன். சொல்கிறேன். அதற்கு முன்னால் ஒரு கதை. உனக்குத்தான் சின்னஞ்ச் சிறிய கதை பேசுவதிலும் கேட்பதிலும் விருப்பமுண்டே!
தினந்தோறும் யாராவது ஒருவருக்கு உணவு அளித்துவிட்டு உண்பதை ஒரு கொள்கையாகவே கொண்டிருந்தார் ஒரு துறவி. ஒருநாள் விருந்தினர் யாருமே வரவில்லை. துறவி நெடு நேரம் காத்திருந்து பார்த்தார். பின் பொறுமையிழந்து தெருவில் இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தார். சற்றுத் தொலைவு போனதும் எதிரே ஒரு வெளியூர்க்காரர் வருவதைப் பார்த்து அவரைச் சாப்பிட அழைத்து வந்தார். துறவி தனது உணவை உண்பதற்கு முன் பிரார்த்தனை செய்தார். வந்தவர் ஏதும் செய்யாமல் சும்மா இருப்பதைப் பார்த்து, "சாப்பிடும் முன் இறைவனை வணங்குவது கிடையாதா?" என்று கேட்டார். "எனக்கு இந்த முட்டாள்தனங்களில் நம்பிக்கை இல்லை" என்றார் விருந்தினர். "இது முட்டாள்தனமா?" என்றார். "என் அபிப்ராயத்தில் இறைவனை வணங்குவதே முட்டாள்தனம்தான்" என்றார் அந்த நாத்திகர். துறவிக்குக் கோபம் வந்து விட்டது. அந்த விருந்தினரை அடித்துத் துரத்திவிட்டார். மனச் சோர்வுடன் படுத்தார் துறவி. கண்ணயர்ந்து விட்டார். அப்போது அவர் கனவில் கடவுள் தோன்றினார். "அவன் என்னை நம்பவில்லை என்றாலும் நான் அறுபது வருடமாக அவனுக்கு உணவளித்து வந்தேன். இன்று ஒரே ஒரு நாள், ஒரு வேளை உணவு அளிப்பதற்காக உன்னை நம்பி உன்னிடம் அனுப்பினேன். ஆனால் இப்படி அவனைச் சோறு போடாமல் அடித்து விரட்டி விட்டாயே?" என்று துறவியைக் கேட்டார் கடவுள். துறவி அலறி அடித்துக்கொண்டு அந்த விருந்தினரைத் தேடி ஓடினார். அவரை உண்ண அழைத்தார். "நீங்கள் அழைத்துத்தான் வந்தேன். விரட்டி விட்டீர்கள், மீண்டும் விரட்ட மாட்டீர்கள் என்பது என்ன நிச்சயம்?" என்றார் நாத்திகர்.
துறவி சொன்னார்: "நாங்கள் ஆத்திகர்கள். நாங்கள் செய்யும் எல்லாவற்றின் பின்னாலும் சர்வ சக்தி கொண்ட கடவுள் இருக்கிறார் என்பது எங்கள் நம்பிக்கை. எனவே கடவுள் உண்டு எனச் சொல்லத் தனியாக தைரியம் வேண்டியதில்லை. ஆனால் நீங்கள் எந்தச் சக்தியும் பின் பலமும் இன்றி அந்தக் கடவுளையே இல்லை என்கிறீர்கள். அதற்கு மிகுந்த மனோ தைரியமும் மன உறுதியும் வேண்டும். அதனால் நீங்கள் பயப்பட வேண்டாம்" என்றாராம் துறவி.
இந்தக் கதையைப் படித்தபோது எனக்கு உன் ஞாபகம் வந்தது. எந்தவித அதிகார பலமும் இல்லாமல், பொருளாதாரப் பின்புலமும் இல்லாமல் எப்படி இத்தனை சோதனைகளைத் தாங்குகிறாய் நீ? நினைத்துப் பார்த்தால் பிரமிப்பாய் இருந்தது. போடு வணக்கம் என்று போட்டு விட்டேன்.
அன்றாடம் பயன்படுத்தும் பொருட்களின் விலை உயர்வு, தட்டுப்பாடு, மின் வெட்டு, லஞ்சம், டெங்குக் கொசு, ஆஸ்பத்திரிகளில் காட்டப்படும் அலட்சியம், ஊரெங்கும் குவிந்து கிடக்கும் குப்பைகள், போக்குவரத்து நெரிசல், கல்விக்கூடங்களின் கெடுபிடி, சுயநல அரசியல்வாதிகள், அவர்கள் போடும் இரட்டை வேடங்கள், அவர்களது ஏட்டிக்குப் போட்டி பங்காளிக் காய்ச்சல், கேலிக் கூத்தாகிவிட்ட தொலைக்காட்சித் தொடர்கள், சாரமற்ற சினிமாக்கள், மனதில் நிற்காத சிறுகதைகள்... எப்படீங்கண்ணா இத்தனையும் தாங்கிக்கிட்டு, இது ஏதும் உங்களுக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயம் போல போய்க்கிட்டே இருக்கீங்க. மன உறுதியா? இல்லை அலட்சியமா?
உங்களைப் புரிஞ்சிக்கவே முடியலையே என்று அரசியல்வாதிகள், சினிமாக்காரர்கள் அடிக்கடி சொல்வது வழக்கம்.
உண்மைதானோ?
அடங்காத ஆச்சரியங்களுடன்,
இளந்தமிழன்
நன்றி புதிய தலைமுறை வார இதழ்
நான் ஏற்றிச் சென்ற பள்ளிக் குழந்தைகளை விட்ட பின்னரே மகள் பிணத்தைப் பார்த்தேன்-ஸ்ருதியின் தந்தை
7/26/2012 11:30:00 PMசென்னை: நானும் பள்ளிப் பிள்ளைகளை அழைத்துச் செல்லும் டிரைவர்தான். எனது மகள் பள்ளிப் பேருந்திலிருந்து விழுந்து கோரமாக இறந்து போன செய்தி எனக்கு வந்ததும், நான் உடனே ஓடவில்லை. மாறாக, எனது காரில் இருந்த அத்தனை பள்ளிக் குழந்தைகளையும் பத்திரமாக அவர்களது வீடுகளில் விட்டு விட்டுத்தான் நான் எனது மகளின் பிணத்தைப் பார்க்கப் போனேன் என்று கண்ணீர் மல்கக் கூறியுள்ளார் ஸ்ருதியின் தந்தை சேதுமாதவன்.
முடிச்சூரைச் சேர்ந்த சேதுமாதவனின் மகள் ஸ்ருதி, சேலையூர் ஜியோன் பள்ளியில் 2ம் வகுப்பு படித்து வந்தாள். நேற்று மாலை பள்ளிப் பேருந்தில் வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது பேருந்தின் ஓட்டையில் விழுந்து கோரமான முறையில் பலியானாள்.
இந்த சம்பவம் குறித்து ஸ்ருதியின் தந்தை சேதுமாதவன் கண்ணீர் மல்கக் கூறுகையில், பள்ளிக்கூட நிர்வாகத்தை நம்பித்தான் பிள்ளைகளை பெற்றோர் அனுப்பி வைக்கின்றனர். எனது மகளைப் போல ஏராளமான சிறு சிறு பிள்ளைகளை இப்படிப்பட்ட வாகனத்தில் நம்பித்தான் அனுப்பி வைக்கின்றனர். அப்படிப்பட்ட நிலையில் சம்பந்தப்பட்ட வாகனங்கள் நன்றாக இருக்கிறதா, இல்லையா என்று பார்க்க வேண்டாமா.
நானும் பள்ளிக்குழந்தைகளை எனது ஆம்னி வேன் மூ்லம் அழைத்துச் செல்லும் டிரைவர் பணியில்தான் இருக்கிறேன். ஒவ்வொரு குழந்தையையும் எனது குழந்தை போல நினைத்துத்தான் நான் தினமும் அழைத்துச் சென்று வருகிறேன்.
நேற்று கூட பிள்ளைகளை அழைத்துக் கொண்டு வந்தபோதுதான் எனது மகள் இறந்த செய்தி எனக்கு வந்தது. ஆனால் நான் பதறிப் போகவில்லை. மாறாக, என்னை நம்பி அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருந்த அத்தனை குழந்தைகளையும், அவரவர் வீட்டில் பத்திரமாக விட்டு விட்டுத்தான் நான் எனது மகள் உடலைப் பார்க்கப் போனேன்.
எனது மகள் சாவுக்குக் காரணமானவர்கள் மீது சட்டப்படியான நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பது மட்டுமே இப்போதைக்கு எனது ஒரே கோரிக்கை என்றார் அழுதபடி
Courtesy - Oneindia.in
